Mussolini, Doktryna faszyzmu

Z punktu widzenia państwowości koncepcja faszystowska jest antyindywidualistyczna, staje wszakże na stanowisku jednostki, o ile ta utożsamia się z państwem, jako świadomość i jako wola powszechna człowieka w jego istnie­niu historycznym. Przeciwny jest klasycznemu liberalizmowi, który powstał z konieczności przeciwstawienia się absolutyzmowi, i wyczerpał swe zadanie historyczne z chwilą, gdy państwo zmieniło się w świadomość i wolę zbiorową. Liberalizm w interesie poszczególnych jednostek przeczył państwu; faszyzm jest afirmacją państwa, uznając w nim prawdziwą rzeczywistość jednostki. I jeżeli wolność ma być atrybutem człowieka rzeczywistego, nie tej abstrakcyj­nej fikcji, o której myślał liberalizm indywidualistyczny, faszyzm stoi na stano­wisku wolności. Jest za jedyną wolnością, którą można brać poważnie, za wolnością państwa i jednostki w państwie. Dlatego dla faszysty wszyst­ko mieści się w państwie i poza państwem nie istnieje nic ludzkiego ani duchowego, ani tym bardziej nie posiada jakiejkolwiek wartości. W takim pojęciu faszyzm jest totalitarny, a państwo faszystowskie, jako synteza i zjednoczenie wszelkich wartości, daje właściwy sens całemu życiu naro­du, rozwija je i potęguje [...].

Dla faszyzmu państwo jest absolutem, wobec którego jednostki i gru­py są czymś względnym. Jednostki i grupy dają się „pomyśleć" o tyle, o ile istnieją w państwie.

Wybór tekstów źródłowych z historii doktryn polityczno-prawnych, wyboru dokonał i opracował Janusz Justyński, Toruń, 2006, str. 315

A. Przedstaw znaczenie państwa w doktrynie faszystowskiej.

B. Wyjaśnij, co to znaczy,  że faszyzm jest totalitarny.