4. 6. Polityka narodowościowa państw

 

1. Procesy, którym podlegają imigranci w nowym dla siebie środowisku

a. asymilacja – stopniowe przystosowywanie i upodabnianie

b. akulturacja – oddziaływanie wzajemne odmiennych kultur

 

2. Etapy procesu przystosowawczego imigrantów w nowym środowisku

a. separacja

b. adaptacja

c. integracja

d. asymilacja (unifikacja) 

 

3. Modele polityki narodowościowej

a. polityka asymilacyjna (unifikacyjna)

– dążenie do zupełnego zatarcia różnic

– celem jest osiągnięcie społeczeństwa w pełni jednolitego

b. polityka integracyjna (równościowa)

– akceptacja dla występowania takich różnic, które nie wpływają na życie społeczne

– państwo nie wspiera działań mniejszości na rzecz zachowania tożsamości narodowej

– państwo wspiera instytucje ułatwiające asymilację

c. polityka pluralistyczna (wielokulturowa)

– polega na zgodnym współżyciu różnych grup etnicznych i kulturowych

– państwo wspiera działania na rzecz zachowania tożsamości i odrębności

 

4. Polityka wobec autochtonów - ludność rdzenna (tubylcy)

a. w Australii autochtonami są Aborygeni

– w XIX w. Aborygeni podlegali polityce eksterminacyjnej i dyskryminacyjnej

– w pierwszej połowie XX w. zostali pozbawieni obywatelstwa i umieszczeni w rezerwatach

– polityka przymusowej asymilacji polegała m.in. na odbieraniu im dzieci

– dopiero od 1967 r. zaczęto odstępować od przymusowej asymilacji

b. Ameryka

– w epoce podbojów dokonano eksterminacji całych narodów indiańskich

– rdzenni mieszkańcy USA w 1924 r. otrzymali obywatelstwo

– 25% autochtonów żyje w rezerwatach – jednostki terytorialne posiadające znaczną autonomię

c. Federacja Rosyjska

– ludność autochtoniczna zamieszkuje głównie obszary miedzy Uralem a Półwyspem Czukockim

– w okresie caratu autochtoni podlegali polityce asymilacyjnej

– po rewolucji władze komunistyczne nadały autochtonom autonomię

– po upadku ZSRR nastąpił proces przebudzania się etnicznego rdzennej ludności