Napoleon I Bonaparte (1769-1821) – francuski wódz i polityk, wybitny strateg i twórca nowoczesnej armii; urodził się na Korsyce, a od 1793 r. mieszkał we Francji; przyczynił się do zdobycia Tulonu, w 1795 r. stłumił powstanie rojalistyczne w Paryżu; dowodził armią francuską w kampanii włoskiej, a następnie dowodził kampanią egipską; 9 XI 1799 r. dokonał wojskowego zamachu stanu, w wyniku którego objął urząd I konsula Republiki Francuskiej; w roku1804 koronował się na cesarza Francuzów, a rok później na króla Włoch; dzięki zwycięskim wojnom podporządkował sobie większość krajów europejskich; w polityce wewnętrznej wprowadził szereg reform, m.in. wprowadził Kodeks cywilny, zawarł konkordat z papieżem; pasmo sukcesów przerwała wojna z Rosją w 1812 r.; jego upadek przypieczętowała klęska pod Lipskiem w 1813 r.; w 1814 r. abdykował i został zesłany na wyspę Elbę; w 1815 r. podjął ostatnią próbę odzyskania władzy, ale został pokonany w bitwie pod Waterloo i zesłany na Wyspę Świętej Heleny, gdzie zmarł w 1821 r.